Jak podkreślają dermatolodzy leczenie trądziku różowatego należy rozpocząć jeszcze w fazie prerosacea by nie dopuścić do pełnego rozwoju trądziku. De facto leczenie na tym etapie sprowadza się jeszcze do profilaktyki, dopiero w późniejszych, bardziej intensywnych fazach konieczne jest stosowanie preparatów leczniczych.
Jeśli chodzi o trądzik różowaty leczenie opierane jest głównie o powszechnie wykorzystywane preparaty, ale warto wiedzieć, że wymaga ono nie tyle ukierunkowanych ile kompleksowych działań dlatego też niezmiernie istotna jest między innymi kwestia…. wyboru lekarza. Wielu lekarzy dermatologów ogranicza się do typowego, podręcznikowego postępowania nie mającego nic wspólnego z zaangażowaniem i indywidualnym podejściem do pacjenta. Na szczęście dość liczne grono lekarzy wykazuje to zaangażowanie i właściwe podejście – takich dermatologów należałoby poszukać jeśli zależy nam na powodzeniu profilaktyki i leczenia.
W gruncie rzeczy jeśli chodzi o profilaktykę możemy zadbać o nią sami (choć może okazać się, ze popełnimy bardzo poważne błędy skutkujące przyspieszeniem rozwoju bądź też zaostrzeniem się trądziku) jeśli chodzi o leczenie – trądzik różowaty wymaga czasami współpracy kilku lekarzy specjalistów i tu sobie sami nie poradzimy – to niemal stuprocentowo pewne.

Trądzik różowaty – profilaktyka

Profilaktyka sprowadza się do unikania czynników, które nasilają objawy w okresie tzw. prerosacea czyli jeszcze przed rozwinięciem się trądziku. Oczywiście gdy już się pojawi pełnoobjawowy trądzik różowaty leczenie też powinno uwzględniać działania profilaktyczne, bo jedynie w ten sposób możemy zmaksymalizować jego efekty i zapobiec zaostrzeniu się zmian na skórze. Profilaktyka przede wszystkim opiera się na stosowaniu bardzo łagodnych kosmetyków – przeznaczonych do cery wrażliwej, naczynkowej bądź też cery z trądzikiem różowatym. Należy unikać intensywnych zabiegów pielęgnacyjnych w gabinetach kosmetycznych, bowiem mogą one zaostrzyć zmiany pojawiające się na skórze. Warto też zadbać o odpowiednią dietę. Osoby zagrożone trądzikiem różowatym powinny unikać alkoholu i ostrych przypraw oraz wszelkich dietetycznych ekstremów. Jest to o tyle istotne, że wraz z trądzikiem różowatym współistnieją pewne choroby (bądź też dysfunkcje) układu pokarmowego – eliminacja zagrożeń również na tym poziomie jest więc niezmiernie istotna.
Na co jeszcze zwrócić uwagę? Na to, by nie eksponować się na czynniki wywołujące rumień na twarzy tj. starać się opanowywać silne emocje, nie poddawać się stresowi, unikać zbyt dużego nasłonecznienia czy też silnych wiatrów, mrozów, etc.

Trądzik różowaty – leczenie

W razie podjęcia leczenia wymienione wyżej elementy również powinny zostać uwzględnione w kuracji. Jedynie wtedy gdy leczenie jest kompleksowe można w pełni skutecznie zapanować nad trądzikiem różowatym (o ile jest to w danym przypadku możliwe). Jeśli chodzi o trądzik różowaty leczenie zazwyczaj opiera się na metronidazolu (maści zawierającej różne stężenia tego leku) stosowanej na skórę i, w razie potrzeby, na antybiotykach stosowanych ogólnoustrojowo – tak samo leczony jest trądzik pospolity. W razie potrzeby, jeśli lekarz uzna, że istnieją ku temu powody, stosowane jest również leczenie endokrynologiczne w celu ustabilizowania gospodarki hormonalnej.
Czasem konieczne jest pozbycie się drobnoustrojów chorobotwórczych takich jak roztocza (atakujące skórę) i helicoacter pyroli (sprawcę choroby wrzodowej żołądka). Osoby cierpiące na trądzik różowaty miewają też problemy z oczami (zapalenia spojówek etc.), a w takich przypadkach konieczne jest również pozostawanie pod opieką okulisty i poddanie się leczeniu okulistycznemu.

Trądzik różowaty to znacznie poważniejsza sprawa niż pryszcze, jakie pojawiają się u dorastającej młodzieży. O ile trądzik młodzieńczy zwykle mija wraz z wiekiem, to trądzik różowaty wymaga długotrwałego i skomplikowanego leczenia oraz wyjątkowo starannie dobranej pielęgnacji.

Trądzik różowaty, w przeciwieństwie do większości odmian trądziku występuje przede wszystkim u osób dorosłych. Grupę największego ryzyka stanowią kobiety powyżej trzydziestego roku życia. Trądzik różowaty rzadko atakuje panie po sześćdziesiątych urodzinach.

Przyczyny trądziku różowatego

Lekarze nie są zgodni co do przyczyn trądziku różowatego. Prawdopodobnie etiologia tego schorzenia jest bardzo złożona. I choć trudno mówić o konkretnych przyczynach, udało się wyodrębnić kilka czynników, które często towarzyszą trądzikowi różowatemu, a więc mogą mieć związek z występowaniem tej choroby. Zaobserwowano na przykład, że trądzik różowaty najczęściej występuje u osób z jasną lub bardzo jasną skórą oraz blond włosami i niebieskimi oczami. To tak zwany pierwszy i drugi fototyp skóry. Często też trądzik różowaty pojawia się u kilku osób z jednej rodziny, co wskazywałoby na genetyczne predyspozycje do zapadnięcia na tę chorobę. Tej odmianie trądziku towarzyszą także specyficzne problemy z układem hormonalnym oraz układem pokarmowym, a także nadciśnienie tętnicze i problemy natury kardiologicznej.

Objawy trądziku różowatego

Pierwszym objawem trądziku różowatego jest zwiększona wrażliwość na zmiany temperatury otoczenia oraz na jedzenie i picie bardzo gorących napojów i potraw. Często zaczyna pojawiać się jaskrawy rumieniec. Skóra źle znosi słońce, ale także mróz czy wiatr, jest zaczerwieniona i podrażniona. Z czasem zaczerwienienie zaczyna utrzymywać się stale, towarzyszą mu wyraźnie rozszerzone naczynia krwionośne, tak zwane pajączki. Kolejny etap to wykwity skórne, krostki i wypryski. w najostrzejszej formie trądziku różowatego może dojść do zniekształcenia twarzy przez guzowate narośla. Szczególnie u mężczyzn zmianom ulega kształt nosa, co często wymaga wręcz chirurgicznego leczenia, bo defekt estetyczny jest poważny.

Jak leczyć trądzik różowaty?

Leczenie trądziku różowatego jest tym skuteczniejsze im szybciej chory zgłosi się do lekarza dermatologa. Zwykle lekarz zaleca miejscowe stosowanie maści oraz kremów zawierających antybiotyki. W leczeniu trądziku różowatego dobrze sprawdzają sie takie substancje jak tetracyklina oraz retinoidy. Bardzo ważne jest też, by ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących pielęgnacji skóry. Cera z trądzikiem różowatym jest bardzo wrażliwa, łatwo ją podrażnić. Nie wolno jej opalać, ani narażać na ekstremalnie niskie temperatury. Absolutnie zakazane są kosmetyki z alkoholem, a także np. ze złuszczającymi kwasami. Warto też zwrócić uwagę na dietę, wyeliminować z niej wszystko, co może powodować alergię: żywność o wysokim stopniu przetworzenia, fastfood, potrawy pikantne i bardzo słone. Osobom mającym problem z trądzikiem różowatym szkodzi także… sport. Podczas intensywnej aktywności fizycznej naczynia krwionośne gwałtownie się rozszerzają, co może zaostrzyć problem wykwitów skórnych.

Nieznane przyczyny

Jedną z odmian trądziku jest trądzik różowaty. Dotyka on głównie kobiet i zazwyczaj pojawia się na skórze twarzy. Jego etiologia nie została dotychczas zbyt precyzyjnie ustalona. Można znaleźć informację, że trądzik różowaty wywoływany może być poprzez czynniki metaboliczne, zwłaszcza niedokwaśność żołądka, jak również problemy krążeniowe, a nawet psychosomatyczne. Być może każda z tych informacji zawiera część prawdy. Dostępne źródła różnią się również w zakresie „typowania” drobnoustrojów, które mogą być odpowiedzialne za trądzik różowaty. Można z tego wszystkiego wywnioskować, że dotychczas nie ustalono przyczyn występowania tego schorzenia.

Mógłby oczywiście przyjąć jedną z podawanych wersji i przedstawić ją tak, by brzmiała bardzo naukowo. Wolę jednak pozostać obiektywny i napisać tylko to co wiadomo na pewno. Jeśli chodzi o trądzik różowaty nie jest tego dużo, a teorie na temat jego powstawania oraz leczenia, ciągle się zmieniają. Niewiele to wszystko daje bezpośrednio tym, których trądzik różowaty dotknął. Nie można ulegać złudzeniu, że to tylko drobny defekt estetyczny. Nie jest ani drobny, ani też tylko estetyczny. Trądzik różowaty to poważne schorzenie dermatologiczne i jako takie powinno być traktowane i leczone.

Niestety, w tym wypadku często sami pacjenci lekceważą trądzik różowaty i dość późno zgłaszają się z nim do lekarza. Zarówno długie kolejki do specjalistów, jak i nie zawsze profesjonalne podejście samych lekarzy, sprawiają, iż jesteśmy społeczeństwem, w którym wiele osób woli przeczekać, bo „może samo przejdzie”. Jeśli chodzi o trądzik różowaty, to raczej sam nie przejdzie.

Niebezpieczna strategia przeczekania

Najlepiej reagować od razu i gdy pojawią się pierwsze objawy iść prosto do lekarza. Na samym początku trądzik różowaty przejawia się przez rumienie i pajączkowatą siatkę rozszerzonych naczyń włosowych. Potem występują czerwone grudki i krostki, a z czasem dochodzi swędzenie. Ostatecznie, a jest to już stadium bardzo zaawansowane, na twarzy występują zapalne guzy i nacieki. Najczęściej dopiero wówczas chory szuka pomocy u lekarza.

Niestety, trądzik różowaty jest bardzo trudny do wyleczenia. W ciągu wielu następnych lat mogą pojawiać się nawroty choroby i wówczas trzeba po raz kolejny przeprowadzać kurację. Niezależnie od nieznanej jeszcze do końca etiologii, już sam opis objawów powinien przekonać wszystkich, że jest to poważne schorzenie. Do lekarza idzie się w zaawansowanym stadium choroby, gdy już nie pomagają domowe sposoby i dobre rady przyjaciół lub te zaczerpnięte z internetu. Na pewno trądzik różowaty nikomu nie poprawia urody, ale nieleczony może spowodować poważne powikłania. Fakt rozpoczęcia leczenia w zaawansowanym stadium też nie działa na korzyść pacjenta i często utrudnia kurację.

Jak leczy się trądzik różowaty?

Leczenie przeprowadza się obecnie najczęściej za pomocą antybiotyków lub retinoidów. O ile zwykle retinoidy podaje się miejscowo w postaci maści, to gdy już trądzik różowaty jest bardzo zaawansowany i inne metody zawodzą, lekarz może się zdecydować na zastosowanie retinoidów doustnie. Wiąże się z tym spore ryzyko powikłań. Zdecydowanym przeciwwskazaniem dla takiej kuracji jest okres ciąży. Ten pozornie niegroźny lek, bo jest to przecież pochodna witaminy A, ma wpływ na sekwencje DNA i trudno przewidzieć, jakie skutki poniesie noszone pod sercem dziecko. Nawet jeśli nie ma takiego przeciwwskazania (czyli kobieta nie jest w ciąży) do tej kuracji lekarze podchodzą z dużą powściągliwością.

Leczenie uzupełnia się witaminami. Chodzi głównie o witaminę PP i B2. Pomagają w pewnym stopniu pudry i kremy łagodzące objawy. Ich użycie trzeba jednak skonsultować i omówić z lekarzem prowadzącym. Warto mieć świadomość, że niektóre dostępne na rynku preparaty wykazują większą niż kiedyś skuteczność. Można po nie sięgnąć, gdy leczy się trądzik różowaty. Ich działanie przeciwzapalne może znakomicie uzupełnić wpływ antybiotyków i retinoidów.

Dodatkowa profilaktyka

Leczenie to nie wszystko. Trądzik różowaty bardzo osłabia tkanki skóry i sprawia, że jest ona wyjątkowo wrażliwa. Trzeba unikać przebywania na słońcu i stosować dość silne filtry przeciw promieniowaniu UVA i UVB. Muszą to być filtry o najwyższych numerach.

Podobnie wygląda sprawa z kosmetykami. Trzeba je starannie dobierać. Nie mogą drażnić skóry, co oznacza, że wszystkie silne kosmetyki odpadają. Dotyczy to nie tylko okresu, gdy trądzik różowaty jest leczony, ale jeszcze na długo po zakończeniu kuracji musimy być bardzo ostrożni.

Jeszcze raz przypominam i niejako ponawiam apel do zdrowego rozsądku. Nie czekajmy, aż samo przejdzie, nie dopuśćmy do sytuacji, gdy trądzik różowaty już bardzo się rozwinie. Szybka reakcja, to szybszy powrót do zdrowia i mniej obciążające leczenie.

4,77_S

Trądzik różowaty to schorzenie skórne, które dotyczy głównie twarzy. Dolegliwość tę zalicza się do nerwic naczynioruchowych skóry. Problem trądziku różowatego dotyczy przede wszystkim osób w wieku trzydziestu-pięćdziesięciu kilku lat. Schorzenie to dotyczy przede wszystkim kobiet, głównie tych w okresie przekwitania. Choć dolegliwość ta jest tak naprawdę schorzeniem medycznym, może i mieć wpływ na naszą psychikę. Bowiem objawami tego rodzaju trądziku są rumienie na twarzy oraz krosty. Jednak leczenie trądziku tego rodzaju jest możliwe. Artykuł ten będzie zwięzłą informacją na temat sposobów zwalczania tego schorzenia.

Sposoby leczenia trądziku różowatego

W leczeniu trądziku różowatego powinno dążyć się przede wszystkim do wzmocnienia kruchych naczyń krwionośnych. Można powiedzieć, ze leczenie tej odmiany trądziku to poważne wyzwanie dla lekarza dermatologa. Pomocne mogą okazać się różnego rodzaju antybiotyki oraz inne środki farmaceutyczne. Również właściwa pielęgnacja skóry może przyczynić się do wyleczenia trądziku różowatego. Jeżeli nie mamy jeszcze problemu z tym schorzeniem, wówczas bardzo ważna jest profilaktyka.
Jeżeli nasz trądzik różowaty znajduje się w fazie rumieniowej, pomocne mogą okazać się preparaty o właściwościach łagodzących i kojących. Dzięki nim pozbędziemy się podrażnień.

Jak już wyżej wspomniałam w leczeniu trądziku różowatego (tego bardziej zaawansowanego) skuteczne mogą okazać się antybiotyki, szczególnie tetracykliny, ale także retinoidy czy metronidazol. Kurację przeciwtrądzikową, na którą składa się leczenie z wykorzystaniem właśnie tych substancji, powinno przeprowadzać się najczęściej w kilkutygodniowych bądź kilkumiesięcznych cyklach z przerwami. Dlaczego? Otóż, substancje te mogą powodować uszkodzenie wątroby. Z kolei kuracja retinoidami zalecana jest bardzo rzadko – najczęściej w przypadku bardzo ciężkiego przebiegu trądziku różowatego.

Można również stosować leczenie zewnętrzne, a więc wszelkiego rodzaju kremy, maści, żele, które zawierają antybiotyki, metronidazol, kwas azelainowy. Czasami można zastosować kurację, która polega na przemywaniu twarzy roztworem wody wapiennej bądź roztworem kwasu bornego.

W leczeniu trądziku tego rodzaju pomocne może okazać się zażywanie witaminy PP oraz B2.

Przydatna może okazać się wizyta w salonie kosmetycznym. Tam szukajmy zabiegów, które polegają na zamykaniu rozszerzonych naczyń krwionośnych. Skuteczne mogą okazać się takie zabiegi jak: laseroterapia czy elektrokoagulacja.

Z kolei, jeśli nasz trądzik różowaty ma postać przerosłą, jedyną drogą leczenia trądziku jest operacja chirurgiczna.

Do leczenia trądziku warto również włączyć preparaty, za pomocą których pozbędziemy się czynników sprzyjających rozwojowi schorzenia. Pomocne będą więc specyfiki o właściwościach przeciwgrzybicznych.

Czego unikać, żeby nie przeszkodzić w leczeniu trądziku różowatego?

W leczeniu trądziku różowatego bardzo ważne jest również przestrzeganie zakazów i zaleceń lekarza dermatologa. Chodzi o to, żeby kuracja antytrądzikowa przyniosła jak najlepsze efekty. Co zatem można, a czego nie wolno robić, żeby nie przeszkodzić w  leczeniu trądziku tego rodzaju?

Przede wszystkim należy unikać takich zabiegów w salonie kosmetycznym jak: złuszczanie skóry przy użyciu kwasów owocowych (zabieg ten wbrew pozorom może jedynie poważnie zaszkodzić), światłoterapia. Jeżeli już koniecznie nie możemy obejść się bez wizyty w salonie kosmetycznym, wybierzmy zabieg, który jest nieszkodliwy, na przykład jonoforeza czy galwanizacja, maseczki z algami, żelowe maseczki.

Do oczyszczania twarzy w domu zaleca się natomiast stosowanie kosmetyków, które są bezzapachowe, łagodne i zawierają między innymi: witaminę C, witaminę PP, zieloną i białą herbatę. Kremy do twarzy powinny być pozbawione barwników oraz substancji zapachowych. Należy w jak najmniejszej ilości stosować kosmetyki służące „upiększaniu”.

Ważną informacją jest również to, że osoby z trądzikiem różowatym powinny unikać promieniowania słonecznego. Oznacza to, że nie można korzystać ani z naturalnych kąpieli słonecznych, ani z wizyt w solarium. Wychodząc na świeże powietrze powinniśmy posmarować twarz kremem z filtrem ochronnym.

Warto również unikać wszelkiego rodzaju leków, które powodują rozszerzanie naczynek, a w szczególności leków z fluorowanymi kortykosteroidami.

Osoby, które borykają się z trądzikiem różowatym powinny również pamiętać, żeby unikać spożywania bardzo gorących i bardzo zimnych potraw. Nie zaleca się również spożywania pikantnych przypraw, picia alkoholu, mocnej kawy czy herbaty. Wszystko to może przyczynić się do zaostrzenia przebiegu trądziku.

Jak widać – istnieją sposoby na leczenie trądziku różowatego, aczkolwiek trzeba pamiętać również o wszelkich zakazach i zaleceniach, aby kuracja przyniosła oczekiwany efekt.

4,8 k